|
Çarşamba, 11 Temmuz 2007 |
|
HİCRETHicret ne demek söyler misin,Diye sordu kardeşim bana.Yüce Peygamber’in Mekke’den,Ayrılmasıdır dedim ona. Ayrılmak zorunda kalmıştı,Resul, o mübarek beldeden.Öldürecekti düşmanları,Onu bir peygamber demeden. Gölgelerden bile habersiz,Ayrıldı Peygamber o gece.Kalmışlardı yersiz ve yurtsuz,Dost Ebubekir Sıddık ile. Onları hep Allah korudu,Türlü türlü mûcizelerle.Ev oldu örümceğin yurdu,Dost oldular bir güvercine. Yüce tepeleri aşarak,Sonra vardılar Medine’ye.Bu diyarda gerek yok artık,Bir başka aya ve güneşe. Bekir KÜÇÜKKONUKSAL
|
|
Son Güncelleme ( Pazartesi, 13 Ağustos 2007 )
|
